36. şəhərə uzun müddət yağış yağmadığında, həyatın nisbətən yoluna düşdükdə, ətrafdakılarla anlaşmağa başladığında və artıq həyatının dəyərli olduğunu, bu siqaretə xərclədiyini daha faydalı işlərə xərcləyə biləcəyini zənn etdikdə, bəzənsə sağlamlıq ucbatından atmağa məcbur olursan. elə ki, şəhərdə uzunmüddətli yağışlar başladısa, gecə erkən çökməyə başladısa, yenə öz yalnızlığına məhkum olunduğunu gördünsə, sağlamlığının da heç kimin, hətta özünün də vecinə olmadığını anladınsa, cibindəki pulun belə getməyə bir yeri yoxdursa, sən başını aşağı salıb yavaş addımlarla mağazaya gedər, ağlından keçən bir markanı deyib, özünü küçəyə atıb yağışlı və qaranlıq gecədə öz siqaretinlə qaranlığı aydınlatmağa çalışarsan. siqaret vərdişdir, ən pis vərdişimiz yaşamaq, ikincisi isə siqaretdi. hər ikisini də tərgitmək lazımdı.